Die ochtend moest er met spoed een pakket verstuurd worden. De exacte inhoud weet ik niet meer, maar het was cruciaal dat het zo snel mogelijk op de juiste bestemming aankwam. Daarom besloot ik het zelf af te geven bij de dichtstbijzijnde depot, om zeker te zijn dat alles vlot zou verlopen.
In het kader van mijn boek luister ik vaak naar podcasts over historische figuren. Snel typte ik "Johanna Bourbon" in, de vrouw van Koning Karel V. Maar "door een knipoog van het universum" kwam ik uit bij Johanna White.
Met gefronste wenkbrauwen reed ik verder. "Huh? Whiskey?" dacht ik, terwijl mijn vinger al richting de pauzeknop bewoog. Verkeerde Johanna? Even twijfelde ik of ik een andere podcast moest kiezen, maar mijn nieuwsgierigheid won het. Misschien zat er toch iets interessants in dit verhaal verborgen.
Een vrouw die zich niet liet breken
Niet veel later arriveerde ik bij de depot. Een winkelbediende adviseerde me om alles in één doos te steken, zodat er niets verloren zou gaan. Ik begreep meteen dat dit een slimme zet was. Zo zou ik niet nog eens moeten terugkomen.
Dankbaar stapte ik terug in de auto. Wat ik niet wist, was dat de podcast al die tijd was blijven spelen. Het onderwerp was inmiddels verschoven: het ging niet meer over whiskey, maar over hersenen. Mijn aandacht werd meteen gegrepen. Mijn dochter doet een doctoraat over een specifieke hersenziekte, dus dit fascineerde me.
Maar deze podcast ging niet zomaar over een hersenziekte. Het ging over een vrouw die zich niet liet breken.
Een vrouw die intrigeerde
Johanna White werkte als grafisch ontwerpster in een klein, benauwend bureautje. Haar omgeving liet haar subtiel maar duidelijk weten dat ze niet veel waard was. "Wees blij dat je werk hebt," zeiden ze.
En toen gebeurde het ondenkbare. Van de ene op de andere dag kon ze niet meer eten, niet meer praten. Haar gezicht raakte deels verlamd. Geen enkele neuroloog kon haar vertellen wat er mis was. Niemand wist of ze het zou overleven.
De meeste mensen zouden verlamd raken van angst. Johanna White?
Zij diende haar ontslag in!
De kracht van een keuze
Johanna keek om zich heen in het kantoor waar haar dromen langzaam waren verdampt. Dit was geen plek waar ze beter zou worden. Dit was geen plek waar men haar zou helpen. Dit was een plek waar ze zichzelf zou verliezen in onzekerheid en angst. Dus nam ze de controle in eigen handen en stapte weg.
Iedereen heeft op zo’n moment iemand nodig om kracht uit te putten. Voor Johanna was dat de vriend van haar vader. Hij spoorde haar aan om zich te verdiepen in mindset en de kracht ervan.
Wat als je tegen jezelf zegt: "Ik ben niet ziek. Ik ben vitaal en levenslustig?"
Wat als je de pijn niet accepteert?
Het klonk als zelfbedrog, maar Johanna dacht: "Wat heb ik te verliezen?"
Ze begon het te proberen. De pijn bleef, maar af en toe was er een onderbreking. En die momenten gaven haar hoop. Ze ontdekte dat haar mindset misschien wel krachtiger was dan haar lichaam.
De diagnose
Na lang zoeken vond haar omgeving een arts die misschien wél kon helpen. Misschien kon deze chirurg de tumor verwijderen.
Vol verwachting liet ze zich onderzoeken. De arts kwam terug met de resultaten en zei:
"Johanna, de tumor is niet kleiner geworden. Je zult binnenkort volledig blind worden. Bel me als dat gebeurt."
💔 BAM.
De volgende ochtend werd Johanna wakker en voelde alles EXACT zoals de dag waarop haar nachtmerrie begon. De verlamming was er opnieuw. Het eten lukte niet meer.
Een klein stemmetje in haar hoofd fluisterde:
Wat is er veranderd tussen gisteren—waarop je nog hoop had—en vandaag, waarop die hoop is weggevaagd?
Het enige verschil? Haar mindset.
De woorden van de chirurg hadden haar hoop gestolen. En dat besefte ze in één klap.
Het slechte nieuws werd haar keerpunt.
De schakelaar omdraaien.
Als angst en mindset zo sterk zijn dat ze je verlammen, kan het dan ook de andere kant op werken?
Johanna besloot het uit te testen. Ze weigerde haar lot niet langer te laten bepalen door een scan. Ze koos ervoor om voluit te leven, ongeacht wat de dokters zeiden. Haar mindset werd haar reddingsboei. En het eerste dat ze wou aanpakken was haar angst. Johanna ontdekte dat ze niet bang was om te sterven wel om niet alles uit de kast te hebben gehaald.
Ze richtte haar eigen bedrijf op, een tweede en een derde bedrijf zelfs. Klanten vroegen zich af: "Wat als je de einddatum van dit contract niet haalt?" Maar Johanna wist dat ze haar lot niet uit handen mocht geven.
Een zaadje was geplant. Het groeide en verspreidde zich. Haar energie werd onstuitbaar.
En de tumor?
Pas jaren later - als laatste - verdween ook de tumor.
Je zou bijna denken dat hij haar bondgenoot was geweest. Hij bleef net lang genoeg om haar te dwingen haar echte kracht te ontdekken. Lang genoeg om ervoor te zorgen dat ze deze weg nooit meer zou verlaten.
De verkeerde Johanna?
Voor mij werd het – alweer – duidelijk dat mijn boek, mijn reis, me iets had geleerd.
Ik had wél de juiste Johanna te pakken.
Waar je je aandacht op richt, groeit. ✨
Toen ik naar Johanna’s verhaal luisterde, liep ik toevallig mijn eerste Start to Run. Vijf kilometer rennen kan een hele opgave zijn als je van nul begint. Maar als je luistert naar iemand die niet eens weet of ze de volgende ochtend haalt, en toch haar mindset traint?
Dan wordt vijf kilometer peanuts.
De mijlpaal van vijf kilometer was mooi, maar er zat meer in.
Johanna liet me zien dat er in elke mens een enorm potentieel schuilt. Dankzij haar verhaal hoeven we niet allemaal een hersentumor te overwinnen om te ontdekken wat we echt in ons hebben.
En pas later viel mijn frank.
De podcast waar ik "per ongeluk op" uitkwam, heette Bourbon and Breakthroughs. De host combineert een inspirerend levensverhaal met een bourbon tasting. Johanna. Bourbon. Natuurlijk.
Synchroniciteit in z’n puurste vorm. Geen toeval, maar een sturende energie die me op het juiste moment bij het juiste verhaal bracht.
Sinds ik ben begonnen met schrijven, brengt de research me naar ongekende plaatsen – letterlijk, maar vooral figuurlijk. Naar een stuk van mezelf waarvan ik niet wist dat het bestond. Een plek die zo authentiek is, dat je er altijd zou willen zijn. Maar het ligt net voorbij de hoek, net buiten de comfortzone.
Sommige mensen, zoals Johanna, ontdekken die plek al heel vroeg. Anderen, zoals ik, doen er meer dan een halve eeuw over. En soms heb je meerdere levens nodig om er te geraken.
Maar als je er eenmaal bent?
Dan straal je op de juiste frequentie. ✨
Reacties
Een reactie posten