Step into your energy and let it move you forward

It began in the spring of 2020. The year of Van Eyck. Don’t ask me why, but something about it stirred something deep inside me. It was a Saturday. At the time, I loved my little rituals. A fresh cup of coffee. The silence of the morning. The weekend magazine spread open in front of me. As I read the pages about the Jan van Eyck exhibition ( Optical Illusion – MSK Ghent ), I suddenly felt it: warm and cold at the same time. My body knew before I did. Me, someone who actually knows very little about art — felt an irresistible pull to that magnificent exhibition in Ghent. With my husband and son by my side, I wandered through it — and just kept wandering, long after they were already waiting for me in the cafeteria. I remember walking back to the painting of Jan van Eyck’s wife. I lingered there, as if expecting her to tell me why I was so deeply triggered.      Jan Van Eyck’s Wife She didn’t say a word. But I felt that one day I would unravel her secret. I co...

Het begon in het voorjaar van 2020. Het jaar van Van Eyck. Vraag me niet waarom, maar dat raakte iets in mij. Het was een zaterdag. In die tijd genoot ik van kleine rituelen. Een verse koffie. De stilte van de ochtend. Het weekendmagazine dat opengeslagen voor me lag. Toen ik de pagina’s over de tentoonstelling van Jan van Eyck (Optische illusie – MSK Gent) las, voelde ik het plots: warm en koud tegelijk. Mijn lichaam wist het voor ik het zelf begreep. Ik, die eigenlijk weinig van kunst weet, voelde een onweerstaanbare drang om naar die magnifieke tentoonstelling in Gent te gaan. Met man en zoon aan mijn zijde liep ik daar rond — en bleef maar rondlopen, terwijl zij al lang in de cafetaria op mij zaten te wachten. Ik herinner me dat ik terugliep naar het schilderij van de vrouw van Jan van Eyck. Ik bleef ervoor drentelen, alsof ik verwachtte dat zij me zou vertellen waarom ik zó getriggerd was.                      ...

Die ochtend moest er met spoed een pakket verstuurd worden. De exacte inhoud weet ik niet meer, maar het was cruciaal dat het zo snel mogelijk op de juiste bestemming aankwam. Daarom besloot ik het zelf af te geven bij de dichtstbijzijnde depot, om zeker te zijn dat alles vlot zou verlopen. In het kader van mijn boek luister ik vaak naar podcasts over historische figuren. Snel typte ik "Johanna Bourbon" in, de vrouw van Koning Karel V. Maar "door een knipoog van het universum" kwam ik uit bij Johanna White. Met gefronste wenkbrauwen reed ik verder. "Huh? Whiskey?" dacht ik, terwijl mijn vinger al richting de pauzeknop bewoog. Verkeerde Johanna? Even twijfelde ik of ik een andere podcast moest kiezen, maar mijn nieuwsgierigheid won het. Misschien zat er toch iets interessants in dit verhaal verborgen. Een vrouw die zich niet liet breken Niet veel later arriveerde ik bij de depot. Een winkelbediende adviseerde me om alles in één doos te steken, zodat er niet...

That morning, an urgent package needed to be sent. I no longer remember its exact contents, but it was crucial that it reached its destination as quickly as possible. To ensure everything went smoothly, I decided to deliver it myself to the nearest depot. As part of my book journey, I often listen to podcasts about historical figures. I quickly typed in "Johanna Bourbon," the wife of King Charles V. But " by a wink from the universe" , I ended up with Johanna White. With furrowed brows, I kept driving. "Huh? Whiskey?" I thought, as my finger hovered over the pause button. The wrong Johanna? I hesitated for a moment about choosing another podcast, but curiosity won. Maybe there was something interesting hidden in this story. A Woman who Refused to Break Not long after, I arrived at the depot. A store employee advised me to pack everything into one box to ensure that nothing would get lost. I immediately realized that this was a smart move, as it meant I wou...

Met zorgzame handen en onvermoeibare vlijt boetseerde onze buurvrouw haar tuin tot een levend tapijt van liefde en aandacht. Ondanks haar rijpe leeftijd heerste er een tijdloze orde, waarin de seizoenen dansten onder haar bedachtzame handen. Elke grasspriet, elke bloem droeg de sporen van haar geduld en toewijding. Toen het huis verkocht werd aan een gezin met vier kinderen, werd de tijd opnieuw gedefinieerd. De tuin transformeerde, van strak geordende perken naar een speels labyrint van groenten, kruiden en kinderlijke chaos. Serres rezen op waar eens dahlia’s bloeiden, en waar stilte heerste, klonk nu het geblaat van een geit en het gekwaak van eenden.  Gelukkig heeft mijn voormalige buurvrouw deze transformatie nooit hoeven zien. Haar hart, vervlochten met de oude orde, had de losgeslagen wildgroei niet verdragen. De nieuwe bewoners, Monique en haar gezin, brachten hun eigen ritmes mee, getekend door hun Congolese wortels. Maandenlang lag de tuin er stil en verlaten bij, als e...

With caring hands and tireless dedication, our neighbor sculpted her garden into a living tapestry of love and attention. Despite her old age, a timeless order reigned, where the seasons danced under her thoughtful hands. Every blade of grass, every flower bore the traces of her patience and devotion. When the house was sold to a family with four children, time was redefined. The garden transformed from neatly arranged flower beds into a playful labyrinth of vegetables, herbs, and childlike chaos. Greenhouses rose where dahlias once bloomed, and where silence had ruled, the bleating of a goat and the quacking of ducks now filled the air. Fortunately, my former neighbor never had to witness this transformation. Her heart, intertwined with the old order, would not have endured the unleashed wildness. The new residents, Monique and her family, brought their own rhythms , shaped by their Congolese roots. For months, the garden lay still and abandoned, like a breathless waiting room. I ...

Op 1 januari 1993 begon ik bij LCM, overtuigd dat dit mijn werkplek voor het leven zou zijn. Ik ben van nature trouw en loyaal, en in CM had ik de ideale werkgever gevonden. Mijn job als auditeur sloot perfect aan bij mijn studies en bood me de afwisseling die ik zocht – ik reisde het halve land rond en ontmoette talloze boeiende mensen. Collega’s uit alle hoeken van de nationale zetel, maar ook medewerkers van de regionale ziekenfondsen waar ik controles uitvoerde. Toen mijn leidinggevende +2 startte, kreeg elke auditeur de kans om zich voor te stellen. Ik greep dit moment aan om hem in te lichten over de optimalisaties die ik vanuit mijn ervaring in het veld zag. Wat begon als een open gesprek, mondde onverwacht uit in een promotie. Ik werd verantwoordelijk voor mijn eigen collega’s . Ik was met verstomming geslagen – er was niet eens een vacature, en toch viel mij deze kans te beurt. Mijn enige eis? 4/5 blijven werken. Ik vroeg zelfs geen opslag, maar kreeg beide. Dankuwel ! Ik bar...

  On January 1, 1993, I started at LCM, convinced it would be my workplace for life. Loyalty is in my nature, and at CM, I had found the ideal employer. My job as an auditor perfectly matched my studies and offered the variety I craved—I traveled across half the country and met countless fascinating people. Colleagues from all corners of the national headquarters, as well as employees of regional health insurance funds where I conducted audits. When my supervisor +2 started, every auditor had the chance to introduce themselves. I seized the moment to share the optimizations I saw from my field experience. What began as an open conversation unexpectedly led to a promotion. I became responsible for my own colleagues . I was stunned—there wasn’t even a vacancy, yet this opportunity was given to me. My only request? To continue working 4/5, I didn’t even ask for a raise, but I received both. Thank you! I was bursting with energy and had a clear vision: the department had to run like a ...