Wat heeft mijn idool - Tina Turner - te maken met mijn boek ?

 

Iedere keer ik het liedje 'Simply the Best' hoor, voel ik een onmiddellijke energieboost. Haar stem, haar oerkracht, haar bezieling - het raakt iets diep vanbinnen en tilt mijn energie naar een hogere frequentie.

Zolang als ik me kan herinneren, ben ik fan van Tina Turner. Vroeger, in het tijdperk dat de dieren nog spraken, lag het CD-je steevast in mijn auto. Maar Tina heeft meer nummers die me op een onverklaarbare manier triggeren om 'all the way te gaan', om een klein of groot succes te vieren, of simpelweg om de kracht van het moment te voelen. Ik moet me, als ik heel eerlijk ben, telkens inhouden om niet te gaan dansen als ik haar stem hoor. Haar energie werkt aanstekelijk.

Twee keer mocht ik haar live meemaken en beide keren in dezelfde week - nota bene tijdens haar afscheidstournee. Niet dat je dat aan haar merkte : met haar 70 jaar liep ze, het hoofd fier rechtop, nog steeds op naaldhakken over de loopbrug alsof ze een geboren & onvermoeibaar catwalk model was. Haar energie en charisma waren ongeëvenaard. Het voltallige publiek was onder de indruk van haar uitstraling, haar conditie en haar prachtig verzorgd figuur.
En toen gebeurde het magische moment !

De loopbrug zwiepte boven ons hoofd en terwijl wij Tina in de hemel waanden, keek ze secondenlang diep in onze ogen. 'Heb je het gezien?! Tina keek me recht aan!' riep mijn man, uitzinnig van enthousiasme.

Jarenlang werd dit verhaal gekoesterd en opnieuw verteld tot het uiteindelijk een beetje in de vergeethoek belandde.

In februari 2024, bijna vijftien jaar na dat legendarische concert verscheen Tina opnieuw op mijn pad - op een manier die ik nooit had kunnen bedenken.
In het kader van mijn boek, waarin een bekende astroloog een belangrijke rol speelt, ging ik in de bibliotheek op zoek naar kennis over astrologie. Mijn ogen vielen op een biografie van Tina Turner, die, tot mijn verbazing, tussen de spirituele boeken stond. "Wat heeft deze zangeres in godsnaam met astrologie te maken ?," vroeg ik me af.

Zonder aarzeling griste ik het boek uit het rek en nam het mee op skivakantie. Tijdens elke pauze naast de piste, nam ik het boek opnieuw terhand, verdiept in haar levensverhaal. Hoe ze, ondanks een moeizame start in het leven, en dankzij het sjanten, het opzeggen van boeddhistische mantra’s, de moed vond om de toxische relatie met haar man en werkgever te beëindigen. Hoe het sjanten haar tevens hielp om haar leven opnieuw vorm te geven en haar stem in de wereld te laten horen. Ik kende haar geschiedenis vaag, maar had nooit bewust stilgestaan bij de diepere laag ervan. Voor Tina waren de mantra’s de sleutel tot haar energie, haar succes, haar kracht. Wat een vrouw: groots en tegelijkertijd zo eenvoudig! Ik las verder, geboeid en gefascineerd.

En toen gebeurde het. Halverwege het boek stond mijn wereld – of althans mijn hotelkamer – even stil.
Een oerkreet ontsnapte uit mijn mond. Ik sprong letterlijk uit mijn bed, riep mijn man en citeerde met geëmotioneerde stem een passage uit haar biografie: "De mooiste momenten in mijn concerten zijn die wanneer ik op de loopbrug boven mijn publiek zweef. Dan stijgt mijn energie naar ongewone hoogtes en zoek ik mensen aan wie ik -via oogcontact- mijn energie kan doorgeven."

Duuhhh... De energie die Tina via haar sjanten had opgewekt, had ze bewust aan ons doorgegeven. Van alle duizenden joelende fans had ze mijn man überhaupt uitgekozen!

Diezelfde energie voel ik nog steeds wanneer ik haar muziek draai, wanneer haar stem de ruimte vult.

Sindsdien voelt het niet meer toevallig dat zij mijn idool is. We ademen dezelfde energie. Hoe ver we ook van elkaar verwijderd waren en hoe verschillend ons leven ook is, onze filosofie over energie is dezelfde.

Het deed me eens te meer beseffen dat dingen die toevallig lijken te gebeuren in het leven, er meestal zijn met een reden die je pas achteraf begrijpt. Zoals Søren Kierkegaard ooit schreef: Het leven wordt voorwaarts geleefd, maar achterwaarts begrepen. Tina is en blijft mijn energie icoon!