Doorgaan naar hoofdcontent

Ik zweer bij de GO WITH THE FLOW mindset

 Ik weet niet meer precies wanneer het allemaal begonnen is – die go with the flow-houding.

Wat ik me wél herinner, is dit: de eerste keer dat ik terugkeek op een situatie en besefte dat iets wat ooit moeilijk of negatief leek, precies bleek wat ik nodig had.

Die manier van “anders terugkijken” raakte iets fundamenteels in mij.
En stilaan, terwijl ik anders naar het verleden leerde kijken, begon ik ook het heden in een nieuw licht te zien.

Mijn intuïtie duwde me een stap verder: om blindelings te vertrouwen, om me volledig over te geven.
In het begin voelde dat ongemakkelijk – alsof ik in het niets stapte.
En toch… telkens opnieuw bleek: dat ‘niets’ draagt mij.

Eens ik dat begreep, werd go with the flow een soort test.
Ik begon klein, met dingen die er niet echt toe deden.
Geleidelijk gaf ik het voordeel van de twijfel aan situaties waarin ik normaal snel op de controleknop zou drukken.

Na vertrouwen kwam oefening. Geval per geval.
Elke ervaring toetste ik af aan een groter geheel.
Waar ik vroeger dacht: waarom ik, waarom dit, vraag ik nu:
wat wil dit mij tonen? wat kan hieruit groeien?

Ik weet dat dit niet voor iedereen vanzelfsprekend is – zeker niet als je houdt van structuur, duidelijkheid en controle.
Maar net dan wil ik je uitnodigen: begin klein, zoals ik.
Laat vandaag één ding gewoon gebeuren. Kijk later terug.
Misschien voel jij het ook: dat niets… draagt je écht.

Het klinkt misschien tegenstrijdig, maar sinds ik op deze manier leef, ervaar ik zoveel rust.
Zoveel ruimte.

Ik werk minder en bereik meer – zelfs professioneel.
Niet omdat ik harder duw, maar omdat ik me geleid voel.

Vervang de controleknop door de go with the flow-knop.
En wie weet… komt precies datgene wat je écht nodig hebt, vanzelf naar je toe.

Labels:

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Healing walk

Sometimes the world stops— and at the same time, everything keeps turning. It happened a few days later. My head felt both empty and full. I went to the butcher’s — not because I craved meat, but because Mama and I had to eat. There was a queue. People chatted. The doorbell chimed every time someone walked in. The counter gleamed, cold and spotless. A child pressed its fingers against the glass and looked at me, almost teasing. I noticed, but didn’t respond. “What can I get you, madam?” The woman ahead of me hesitated. “Half a kilo of fine sausages, please.” Life, apparently, went on! Bluntly. Effortlessly. While mine had come to a full stop.  I walked home. On foot, like I so often do. Still recovering. Somehow I ended up on a path I knew, but hadn’t chosen. And right there, beneath an old weeping willow, it happened. My pace slowed until I stood still. He couldn’t have picked a more fitting place — grieving beneath a grieving tree. My heart quickened, yet I wasn’t afrai...
1 reactie
Meer lezen

Breathing

I arrive - as usual - with a delay. Not because I left too late, but because I was born without a GPS gene. From the message I receive on the way, I understand my appointment is with an Italian. The blonde man who greets me doesn’t look Italian at all - until he tells me he’s been living in Portugal for years. That explains it. The introduction happens in English. Two years of Duolingo haven’t quite prepared me for small talk in Italian. Fabio asks about my experience with breathing techniques. Proudly, I tell him about my yoga classes from ten years ago, where I learned to breathe through my belly. In hindsight… quite naive. I’m a total beginner. Fabio gently explores my intention: Do I want to learn techniques, gain insights, or rather - through breath - access the unconscious? I came looking for the unknown. So I choose the deep dive. That calls for total surrender — something Fabio wants to prepare me for thoroughly. He gives me a small taste of what’s to come. We...
Een reactie posten
Meer lezen

I swear by the GO WITH THE FLOW mindset.

 I don’t quite remember when it all began - this go with the flow mindset. What I do remember is this: the first time I looked back on a situation and suddenly realized that something I once saw as difficult or negative turned out to be exactly what I needed. That way of “looking back differently” touched something fundamental in me. And gradually, as I changed how I viewed the past, I also began to see the present in a new light. My intuition urged me to take it one step further: to trust blindly, to surrender fully. At first, this felt awkward — as if I were stepping into nothingness. And yet… again and again, I’ve found that this ‘nothing’ actually holds me. Once I understood that, go with the flow became a kind of test. I started small, with things that didn’t really matter. Then gradually, I began giving the benefit of the doubt to situations where I’d normally hit the control button quickly. After trust came practice. Case by case. Now, every experience is something I check a...
Een reactie posten
Meer lezen